Juni

Juni rolt het landschap open, als een groene loper vol ochtenddauw.

Grassen wiegen alsof ze elkaar geheime grapjes vertellen, en de boterbloemen knikken instemmend in hun gele jurken.

Libellen scheren over het water, zo snel dat je bijna denkt dat het het licht zelf is dat even langsflitst.

In de bermen bruist het leven, kruiden die opschieten, bijen die haastig lijken maar eigenlijk gewoon weten waar ze moeten zijn.

En ergens tussen al dat groeien loopt juni zelf — met modder aan haar voeten, zon in haar haar, en een glimlach die zegt: kom, het wordt een mooie dag.